Η ελαιοκομία τα παλιά τα χρόνια!

   Από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα τις ελιές τις φύτευαν σε μεγάλη σχετικά απόσταση, ώστε τα ίδια κτήματα να χρησιμοποιούνται συγχρόνως και για διάφορες άλλες καλλιέργειες, κυρίως δημητριακών. Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι, επί τουρκοκρατίας ακόμα, στα ευφορότερα κτήματα του κάμπου οι γεωργοί καλλιεργούσαν μορεόδενδρα (συκαμινιές), εύκολα εξηγείται ο μικρός αριθμός ελαιοδέντρων καθώς και η περιορισμένη παραγωγή λαδιού.

Μικρή δόση ιστορίας: Μεσσήνη η ιταλική - Μέρος Α!

Τετράδραχμο της Ζάγκλης-Μεσσήνης, 461-396 π.Χ. περίπου

  Ας πούμε λίγα λόγια για την ιταλική Μεσσήνη και την ιστορία της, η οποία έχει πάρει το όνομα της από τη δική μας Μεσσήνη, εδώ και χιλιάδες χρόνια.

    Η Μεσσήνη (ιταλ. Messina) είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Σικελίας και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Ιδρύθηκε από Έλληνες αποίκους ως Ζάγκλη και λίγο αργότερα πήρε το σημερινό της όνομα, προς τιμήν της πελοποννησιακής Μεσσήνης.
Ο πληθυσμός του κέντρου της πόλης μόνο ανέρχεται στους 250.000 κατοίκους ενώ μαζί με τα περίχωρα οι κάτοικοι φτάνουν τους 500.000. Η οικονομία της πόλης βασίζεται κυρίως στο λιμάνι της που εξυπηρετεί ταυτοχρόνως εμπορικούς και στρατιωτικούς σκοπούς και διαθέτει πολυάριθμα ναυπηγεία. Η γεωργική ανάπτυξη της περιοχής συνίσταται στην παραγωγή εσπεριδοειδών και λοιπόν φρούτων, λαχανικών και κρασιού.

 ΜΕΡΟΣ Α - Αρχαία Ιστορία:

Μικρή δόση ιστορίας: Κορώνη!

 Πηγή: http://dim-chrys.mes.sch.gr

  Στη νοτιοδυτική ακτή της Μεσσηνιακής χερσονήσου βρίσκεται η πόλη της Κορώνης. Μια πόλη μοναδική και συνάμα μαγευτική. Ανάμεσα στη θάλασσα και τους γεμάτους από ελιές λόφους ξεπροβάλλουν τα πολύχρωμα σπίτια με τις κεραμιδωτές σκεπές και τα ξύλινα μπαλκόνια τους, τα στενά σοκάκια, οι εκκλησίες και το επιβλητικό κάστρο.

Η Κορώνη μαζί με τη Μεθώνη, αποτελούσαν «τα μάτια της Βενετίας» ή αλλιώς τα «Μοθωκόρωνα ή Μοδονοκόρωνα» σύμφωνα με τους ντόπιους. Ιδιαίτερα στα χρόνια της βενετσιάνικης κυριαρχίας, η Κορώνη, εξελίχθηκε σε σπουδαίο εμπορικό, ναυτικό και πολιτικοστρατιωτικό κέντρο ολόκληρης της ανατολικής Μεσογείου. Έτσι που, για να φέρει κανείς σε πέρας μια υπόθεσή του έπρεπε να έχει «μπάρμπα στη Κορώνη», όπως συνηθίζει να λέει ακόμη και σήμερα ο λαός μας.

Γιατί το λέμε... Αλαγονία!!

  Η Αλαγονία κατά την Eλληνική μυθολογία ήταν “νύμφη” του Διός και της Ευρώπης. Στην αρχαία Ελλάδα η Αλαγονία ήταν μία από τις πόλεις του “Κοινού των Ελευθερολακώνων’ το δε Κοινό των Ελευθερολακώνων ήταν Ομοσπονδία δεκαοχτώ πόλεων της Λακωνίας που αποχώρησαν από τη Σπάρτη και αποτέλεσαν συμπολιτεία αυτόνομη.
   Η αρχαία πόλη Αλαγονία κατά τον αρχαίο Έλληνα περιηγητή Παυσανία που έζησε το δεύτερο αιώνα μ. Χ. βρισκότανε σε απόσταση τριάντα σταδίων προς τα μεσόγαια από την πόλη Γερηνία.

Στροφάδες Νήσοι: Μέρος Δεύτερο

   Σε παλαιότερη ανάρτηση μας (για να τη δείτε πατήστε ΕΔΩ) αναφερθήκαμε στις Στροφάδες και τις επαφές που έχουν με τον τόπο μας, καθώς επίσης στη γεωμορφολογία και τις αναφορές για τα νησιά στους αρχαίους μύθους. Σε αυτή την ανάρτηση, θα δούμε κάποια στοιχεία για την ιστορία των νησιών και τους σημαντικούς ανθρώπους που συνδέθηκαν μαζί τους ανά τους αιώνες.

Σαρακοστιανά "Σνακ": Παστέλι!

  Το παστέλι είναι ελληνικό παραδοσιακό και νηστίσιμο γλυκό που φτιάχνεται με σουσάμι - ή καλύτερα σησάμι, όπως το λέμε στη Μεσσηνία- και μέλι. Τα δύο αυτά υλικά προσδίδουν μεγάλη θρεπτική αξία στο παστέλι, μιας και είναι γλύκισμα τονωτικό, πλούσιο σε βιταμίνη Ε, ασβέστιο, φώσφορο, κάλλιο, μαγνήσιο και σίδηρο. Προτιμάται ιδιαίτερα τις περιόδους της νηστείας γιατί αποτελεί τροφή που μπορεί να καλύψει πολλά διατροφικά κενά, έχει μεγάλη διάρκεια ζωής και ξεχωριστή γεύση.

  Η ιστορία του σουσαμένιου γλυκίσματος είναι μεγάλη. Τόσο το μέλι όσο και το σουσάμι ήταν συστατικά της διατροφής των αρχαίων Ελλήνων, οι οποίοι είχαν επινοήσει διάφορα εδέσματα για να τα αξιοποιήσουν. Το παστέλι το συναντάμε στην Ιλιάδα του Ομήρου με την ονομασία" ίντριον", σαν πλακούντας με μέλι και σουσάμι, που τον έτρωγαν οι Έλληνες για να μπορούν να αντέχουν στις κακουχίες του πολέμου.

Στροφάδες Νήσοι: Μέρος Πρώτο

Οι Στροφάδες όπως φαίνονται από το Google Earth

    Τα όρια του μέχρι πρότεινος νομού Μεσσηνίας - τώρα πια περιφερειακής ενότητας- είναι σαφή και καθορισμένα εδώ και πολύ καιρό. Όπως σε κάθε μέρος όμως, υπάρχουν γεωγραφικές σχέσεις με άλλες περιοχές που αφήνουν το σημάδι τους στο πέρασμα του χρόνου και την ιστορία ενός τόπου. Ένα από τα μέρη αυτά είναι ένα μικρό σύμπλεγμα νησιών του Ιονίου πελάγους που γνωρίζουν καλά οι αλιείς των δυτικών ακτών της Μεσσηνίας. Το ιδιαίτερο αυτό σύμπλεγμα έχει ένα χαρακτηριστικό γεωγραφικό γνώρισμα. Η απόσταση του από το ακρωτήριο Γεράκι της Ζακύνθου και η απόσταση του από τη νήσο Πρώτη, που βρίσκεται απέναντι από τη Μαραθόπολη Μεσσηνίας, δημιουργεί ένα ισοσκελές τρίγωνο πάνω στο χάρτη. Ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτά τα νησιά με τη μακρά διαδρομή στο χρόνο.

Μεσσηνιακοί Πόλεμοι ... Γ΄ Μεσσηνιακός Πόλεμος

Γ' Μεσσηνιακός Πόλεμος

  Και ο τρίτος μεσσηνιακός πόλεμος άρχισε από μια επανάσταση των ειλώτων το 464 π.Χ. , που έγινε με την ευκαιρία ενός πολύ δυνατού σεισμού που κατάστρεψε σχεδόν ολοκληρωτικά τη Σπάρτη. Αυτό έδωσε ώθηση στους Μεσσήνιους να ξεσηκωθούν ενάντια πάλι στους Σπαρτιάτες. Μα οι Σπαρτιάτες είχαν δύναμη και βγήκαν μετά από δεκαετή πόλεμο (το 454 π.Χ.) νικητές για μια φορά ακόμη.Μάλιστα αυτήν τη φορά τους Σπαρτιάτες βοήθησαν και οι Αθηναίοι στέλνοντας τον Κίμωνα με 4.000 άνδρες. Λέγεται όμως ότι οι Σπαρτιάτες δε δέχτηκαν και πολύ φιλόξενα τους Αθηναίους κι ίσως αυτό στάθηκε αιτία της επιδείνωσης των σχέσεων ανάμεσα στις δύο πόλεις.

Μικρή δόση ιστορίας - Η Πύλος της Μυκηναϊκής περιόδου

   Η Πύλος, την οποία ίδρυσε ο Μεγαρέας Πύλος, γνώρισε τόσο μεγάλη ακμή και δόξα με τον Νηλέα που ο Όμηρος την αποκαλεί πόλη του Νηλέως. Ο Νέστωρ, γιός του Νηλέα βασίλεψε τον 13ο αιώνα π.Χ. επί τρεις γενιές. Σύμφωνα με τον Παυσανία, η ομηρική Πύλος ήταν στο ύψωμα Κορυφάσιο, βόρεια πάνω από τον κόλπο της Βοϊδοκοιλιάς. Εκεί ήταν, όπως έλεγαν, το σπίτι και ο τάφος του Νέστορος, και κοντά του ο τάφος του Θρασυμήδη, ενός από τους επτά γιούς του, καθώς και η σπηλιά όπου έβαζε ο μυκηναίος βασιλιάς τις αγελάδες του. Το ανάκτορο του Νέστορος βρέθηκε έξι χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το Κορυφάσιο, στον Επάνω Εγκλιανό. Τα ερείπια του ανακτόρου σε συνδιασμό με τις περιγραφές του Όμηρου βεβαιώνουν ότι το εκτεταμένο βασίλειο του Νέστορος, που έφτανε μέχρι τον Ταύγετο ήταν το δεύτερο σε ισχύ, ακτινοβολία και πλούτο, μετά τις Μυκήνες. Εκατό καράβια έστειλε στην Τροία ο Αγαμέμνων, ο αρχηγός της πανελλήνιας εκστρατείας, ενενήντα ο Νέστωρ.

Μικρή δόση ιστορίας: Μεθώνη..!

Μεθώνη - Γκραβούρα

   Η Μεθώνη είναι κωμόπολη του νομού Μεσσηνίας. Είναι έδρα του ομώνυμου Δήμου, και έχει περίπου 1.200 κατοίκους. Λέγεται και Μοθώνη (από τη μυθική πέτρα Μόθωνα).
   Η Μεθώνη έχει πλούσια ιστορία που ξεκινάει από την αρχαία Ελλάδα και κατά καιρούς απετέλεσε μήλον της Έριδος για τους ισχυρούς, λόγω της στρατηγικής σημασίας της θέσης της.
  Στα ομηρικά χρόνια λεγόταν Πήδασσος. Ο Όμηρος την αναφέρει ως μία από τις επτά πόλεις που ο Αγαμέμνονας προσέφερε στον Αχιλλέα για να κατευνάσει την οργή του και να τον πείσει να επιστέψει στη μάχη. Ο Παυσανίας και ο Στράβωνας την ονομάζουν Μοθώνη και την ταυτίζουν με την ομηρική πόλη.
   

Μικρή δόση ιστορίας: Μεσσήνη!

  Η Μεσσήνη ιδρύθηκε το χειμώνα του 370-369 π.Χ. από το Θηβαίο στρατηγό Επαμεινώνδα, μετά τη νίκη του επί των Σπαρτιατών στη μάχη των Λεύκτρων και την εισβολή του στη Λακωνία. Ο Επαμεινώνδας απελευθέρωσε τη Μεσσηνία από τη σπαρτιατική επιρροή και επέλεξε τους πρόποδες του όρους Ιθώμη για να χτίσει την πρωτεύουσα των ελεύθερων Μεσσηνίων. Χτίστηκε σχεδόν ταυτόχρονα με την αρκαδική Μεγαλόπολη,

Μεσσηνιακοί Πόλεμοι - Ά Μεσσηνιακός Πόλεμος!

Πρώτος Μεσσηνιακός Πόλεμος

Ο Πρώτος Μεσσηνιακός Πόλεμος, ήταν ο πρώτος πόλεμος μεταξύ των Μεσσήνιων και των Σπαρτιατών. Ξεκίνησε το 743 π.Χ. και τελείωσε το 724 π.Χ..

Αιτια

Υπάρχουν δύο διαφορετικές εκδοχές σχετικά με τα αίτια που οδήγησαν στο ξεκίνημα του πολέμου. Η μία προέρχεται από τους Μεσσήνιους και η άλλη από τους Σπαρτιάτες. Και των δύο εκδοχών όμως τα αίτια, μάλλον ήταν απλά αφορμές, καθώς ο Μεσσηνιακός και ο Σπαρτιατικός στρατός προετοιμάζονταν χρόνια πριν την εκδήλωση του πολέμου.

Η αρχαία Μεσσηνία : Μέρος Δεύτερο

...Η κάθοδος των Δωριέων γύρω στον 12ο αιώνα π.χ. αποτέλεσε την αιτία της αποδυνάμωσης όλων των μυκηναϊκών κέντρων. Μέσα σε αυτά ήταν αδύνατο να μη συμπεριληφθεί το κράτος της Πύλου, το οποίο τέθηκε υπό την διοίκηση ενός των ηγετών των Δωριέων, του Κρεσφόντη. Πολλοί γηγενείς έφυγαν από το βασίλειο του Νέστορα, ενώ όσοι έμειναν υποτάχθηκαν στη νέα δύναμη. Αργότερα, περί τον 8ο αιώνα π.χ., έλαβαν χώρα οι λεγόμενοι Μεσσηνιακοί πόλεμοι, στους οποίους η Μεσσηνία ήρθε αντιμέτωπη με το κράτος της Σπάρτης. Τα γεγονότα των πολέμων εκτυλίσσονται από το 743 έως το 454π.χ. με τελικό αποτέλεσμα την ήττα της Μεσσηνίας και την υποδούλωσή της από τη Σπάρτη. Η περίοδος αυτή διαρκεί μέχρι το 369 π.χ., οπότε έχουμε την επικράτηση των Θηβαίων και την κατάκτηση της Σπάρτης. Η συνέχεια στο τρίτο μέρος....

Μικρή δόση ιστορίας: Αίπεια!

  

  Η αρχαία πόλη Αίπεια ήταν ένα από «τα ευναιόμενα πτολίεθρα» που υποσχόταν να  δώσει ο Αγαμέμνονας στον Αχιλλέα και σε όποια από τις τρεις κόρες του εξέλεγε ως σύζυγο.

Σε μια απόσταση περίπου σαράντα χιλιομέτρων από την σημερινή Καλαμάτα βρισκόταν η μυκηναϊκή πόλη Αίπεια με 35.000 κατοίκους.

  Κατά τη φραγκοκρατία, η περιοχή που λέγεται Λογγά κατελήφθη απo τους Ενετούς και κατά καιρούς αποτέλεσε τη διαχωριστική γραμμή Φράγκων και Ενετών. Υπήρχε κοντά στο ποτάμι πυργοφυλάκιο και λειτουργούσε σαν τα σημερινά διόδια.

Η αρχαία Μεσσηνία : Μέρος Πρώτο

Είναι ευρέως γνωστό ότι η Ελλάδα κατοικείται από αρχαιοτάτων χρόνων. Όπως αναφέρει η ιστορία, η Μεσσηνία κατοικήθηκε από τα προιστορικά χρόνια, λόγω της μορφολογίας και της ευφορίας του εδάφους της. Η κατοίκηση στη Μεσσηνία συνεχίσε να υπάρχει και κατά τη νεολιθική περίοδο, όπως αποδεικνύουν τα ευρύματα στις περιοχές της Τριφυλίας και της Πυλίας. Κατά τη μυκηναϊκή περίοδο, η Μεσσηνία ήταν η πιο πυκνοκατοικημένη και ακμάζουσα περιοχή στην Πελοπόννησο και αποτελούσε το βασίλειο του Νέστορα. Την περίοδο αυτή, το βασίλειο του Νέστορα είναι το δεύτερο ισχυρότερο και πλουσιότερο βασίλειο, μετά τις Μυκήνες. Τον πλόυτο και τη δύναμη του βασιλείου του Νέστορα, αντικατοπτρίζει το ανάκτορό του, του οποίου τα ερείπια βρίσκονται σήμερα στην περιοχή του δήμου Νέστορος. Αργότερα η Μεσσηνία αποδυναμώνεται με τη λεγόμενη κάθοδο των Δωριέων. Η συνέχεια στο δεύτερο μέρος......