Τα όμορφα χωριά μας: Κεφαλόβρυσο!

     Το Κεφαλόβρυσο είναι χωριό του νομού Μεσσηνίας του Δήμου Αριστομένους. Η παλαιά ονομασία του οικισμού ήταν Χαλβάτσον. Μετονομάστηκε σε Κεφαλόβρυσον στις 18 Μαΐου 1956. Βρίσκεται στο βορειότερο προς τα δυτικά άκρο του κεντρικού τμήματος της Μεσσηνίας (παλιά επαρχία Μεσσήνης), στα όρια με την πρώην επαρχία Τριφυλίας. Μαζί με το συνοικισμό Κουλκάδα, που βρίσκεται δύο χιλιόμετρα δυτικά, αποτελούσε από το 1912 και ως το 1997 ιδιαίτερη κοινότητα, αρχικά με την ονομασία «Κοινότητα Χαλβάτσου» και από το 1956 «Κοινότητα Κεφαλόβρυσου».

Τα όμορφα χωριά μας: Μεταμόρφωση!

   Το χωριό Μεταμόρφωση (πρώην Σκάρμιγκα) βρίσκεται στην Βορειοδυτική πλευρά της Πυλιακής Γης. Το όνομα του οφείλεται στην εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος που υπάρχει εκεί. Απέχει 45 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νόμου Μεσσηνίας την Καλαμάτα, και 25 χιλιόμετρα από την Πύλο. Διοικητικά, άνηκε στον καποδιστριακό Δήμο Παπαφλέσσα του οποίου και απετέλεσε ομώνυμο Δημοτικό Διαμέρισμα, ενώ πλέον υπάγεται στο Δήμο Πύλου-Νέστορος. Οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 400, ενώ τους καλοκαιρινούς μήνες αυξάνονται εντυπωσιακά.

Τα όμορφα χωριά μας: Σταυροπήγιο!!

   Το Σταυροπήγιο ή Σταυροπήγι είναι χωριό που βρίσκεται στα ανατολικά της Μεσσηνίας, στην περιοχή της μεσσηνιακής Μάνης. Παλαιότερα άνηκε στο Δήμο Αβίας, ενώ πλέον ανήκει στο Δήμο Δυτικής Μάνης. Το παλαιότερο όνομα του ήταν Βαρούσια, και έχει πολύ κοντά δύο οικισμούς με τα ονόματα Μάλτα και Λαγκάδια, μαζί με τους οποίους παλιά αποτελούσαν κοινότητα. Το όνομα Βαρούσια μάλλον είναι σλαβικής προέλευσης, μιας και η λέξη Βαρούσι απαντάται σε όλες τις βαλκανικές γλώσσες. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι ουγγρική. Στα τούρκικα, βρίσκουμε τη λέξη Barosh (Βαρούζ) που σημαίνει το συνοικισμό έξω από κάστρο και συναντάται σε περιοχές που υπήρχαν παλιά κάστρα. Οι κάτοικοι των περιοχών χωρίζονταν σε "Καστρινούς" και "Βαρουσιώτες". Το κάστρο της Ζαρνάτας λοιπόν, που υπάρχει στο Σταυροπήγιο είχε και το "Βαρούσι" του. Χαρακτηριστική είναι η έκφραση "Όπου κάστρο και βαρούσι".

Τα όμορφα χωριά μας: Λουτρό!!

  To Λουτρό είναι ένα μικρό χωριό που βρίσκεται στον κάμπο της άνω Μεσσηνίας. Ανήκει στον δήμο Οιχαλίας, ενώ στην τελευταία απογραφή, ο πληθυσμός του ήταν 159 κάτοικοι.
   Την ονομασία του την πήρε από τα Τούρκικα λουτρά που βρίσκονταν στη θέση Παλιό Λουτρό. Στο σημείο πλέον δεν φαίνεται τίποτα μιας και έχει χτισθεί το εκκλησάκι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Αγιαβαγγελίστρα).
    Η παλαιότερη αναφορά στο όνομα «Λουτρό» γίνεται το 1835 σαν δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Οιχαλίας. Το χωριό πάντως φαίνεται πως ήταν μέρος και της αρχαίας πόλης, μιας και στις αναφορές που υπάρχουν για την Οιχαλία από τον Παυσανία, το Στράβωνα και άλλους, η περιοχή από την άκρη της Οιχαλίας έως την άκρη του Φίλια φέρεται ως Οιχαλία.

Τα όμορφα χωριά μας: Γλυκορρίζι!

   Το Γλυκορρίζι είναι ένα μικρό και πολύ όμορφο χωριό της Μεσσηνίας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αετού του Δήμου Τριφυλίας. Είναι αρκετά κοντά στο Κοπανάκι και απέχει περίπου πενήντα χιλιόμετρα από την Καλαμάτα και τριακόσια από την Αθήνα. Αριθμεί εξήντα μόνιμους κατοίκους ενώ τους θερινούς μήνες ο πληθυσμός του χωριού υπερδιπλασιάζεται. Το χωριό κατοικείται αδιάκοπα από το δέκατο έβδομο αιώνα τουλάχιστον, ενώ στην προεπαναστατική περίοδο, ο πληθυσμός της κοινότητας αυξήθηκε σταδιακά λόγω των πληθυσμιακών ανακατάξεων της εποχής. Το όνομα του χωριού μέχρι τις αρχές του εικοστού αιώνα ήταν Μουρτάτου.

Τα όμορφα χωριά μας: Πολιανή!!

  Το ορεινό χωριό Πολιανή της Μεσσηνίας, το συναντάμε σε υψόμετρο 650 μέτρων, ανήκει στο Δήμο Θουρίας και βρίσκεται πολύ κοντά στα σύνορα των νομών Μεσσηνίας και Αρκαδίας. Η Πολιανή είναι η γενέτειρα του Παπαφλέσσα (Γρηγόριος Δικαίος, 1788-1825) και κάποτε τη συνέθεταν πέντε οικισμοί. Περιβάλλεται από βουνίσια φύση και δάση. Τους φθινοπωρινούς μήνες γίνεται η συγκομιδή των καρυδιών και των μήλων, οι οποίες είναι και οι κύριες καλλιέργειες του χωριού. Ιδιαίτερο στοιχείο του χωριού είναι και το γεγονός ότι κατοικείται για περίπου 7 μήνες το χρόνο, καθώς από τον Νοέμβριο έως το Μάρτιο οι περισσότεροι κάτοικοι μετοικούν είτε στην Άμφεια είτε στον Άγριλο του Δήμου Αρφαρών, όπου ασχολούνται με την καλλιέργεια της ελιάς. Τους χειμερινούς μήνες το χωριό κατοικείται από 5 οικογένειες.

Τα χωριά του Ζυγού

Ανάμεσα στα αποτραβηγμένα ορεινά χωρία και τις παραθαλάσσιες σκάλες βρίσκονται μια σειρά οικισμοί, μεσόγειοι, γραμμικά διαταγμένοι πάνω σε ομαλό σκαλί του αναγλύφου.
Πρώτα είναι το Νεοχώρι, ο Πύργος (παλαιά Μάλτα ) και τα Ρίγκλια που στέκουν πάνω απο τους δύο διαμετρικά διαφορετικούς παραθαλλάσιους κλώνους τους , την κοσμική και θορυβώδη Στούπα και τον παραδοσιακό και ήσυχο Άγιο Νικόλαο ( παλαιά Σελινίτσα).